12 10 / 2014

Afgelopen maand lanceerde het Japanse componenten bedrijf Murata een promotiefilmpje.  Normaal zou ik dit afdoen als een technisch hoogstandje met een hoog “Hello Kitty” gehalte, maar in dit geval ben ik behoorlijk bevooroordeeld: Mijn moeder werkt voor dit bedrijf.

Nog nooit heb ik zo goed aan vrienden kunnen laten zien bij wat voor een bedrijf mijn moeder werkt als nu. Mijn 8-jarige ik, die nog moeite deed om uit te leggen dat er “Chips” in je afstandsbediening zat en dat mijn moeder die maakte, zou trots zijn op de omschrijving dit ik nu geef: “Mijn moeder werkt bij de klantenservice van het bedrijf dat robot-cheerleaders creëert.”

Voor iedereen geïnteresseerd in de ontwikkeling van de cheerleader, bekijk dan ook dit filmpje.

(Source: copperbadge, via orangepenguino)

10 10 / 2014

Perspectief

(Source: king-joaquin, via everybodydeservestea)

05 10 / 2014

Afgelopen weekend was het in heel Nederland Open Huizen Dag. Voor mij inmiddels traditioneel een werkdag. Hoewel ik nooit de ambitie heb gehad om in de makelaardijwereld terecht te komen, huurt de plaatselijke makelaar al jaren mensen via het uitzendbureau om op Open Huizen Dag de deur open te doen in leegstaande appartementen.

Een ideaal klusje voor de student die achter loopt met haar leeswerk, en ondertussen een zakcentje wil verdienen. Inmiddels ben ik geen student meer, maar het klusje beviel me de vorige keer zo goed, dat ik me er ook deze keer weer voor op gaf. 

Wat ik er dan zo leuk aan vind? Allereerst ben ik nieuwsgierig. Er is niets leuker dan een leegstaand appartement binnen te komen en (in je hoofd) kritiek te kunnen uiten op de wanstaltige smaak van de vorige bewoners, of de belachelijk hoge vraagprijs van de makelaar. Nu is voor mij als starter op dit moment alles een hoge vraagprijs, dus dit ligt meer aan mij dan aan de makelaar. En over smaak valt te twisten. Al ken ik maar weinig mensen die een scheve schouw, zoals hierboven, een aanwinst voor de woning vinden. 

Daarnaast blijft het natuurlijk leuk om te bedenken hoe anders jij het zelf zou inrichten. Een likje verf hier, een compleet nieuwe deur daar, en die verschrikkelijke lampen mogen met een sloophamer linea recta terug de zee in worden gegooid. Zodra je klaar bent met zelf fantaseren komen de eerste bezoekers van die middag langs: Mensen wiens smaak compleet van de jouwe afliggen. Kijken we echt naar dezelfde lampen? Want u noemde ze net nog “enig”…. 

Officieel ben je niet verplicht om de bezoeker als een makelaar rond te leiden, maar een positief woordje voor “jouw” woning doen kan natuurlijk geen kwaad, je krijgt immers toch betaald voor deze uren. En over koetjes en kalfjes praten kan iedereen. Dus geef ik enthousiast aan een Alpenaar aan hoe deze wijk van Leiden zich verhoudt tot de binnenstad. De volgende bezoekers, uit Voorschoten, hebben die inhoud duidelijk niet nodig. Professioneel beginnen ze te kloppen op de schouw om te kijken of het ding niet alsnog recht kan worden gezet, of er niet in ieder geval af kan worden gesloopt. Nog een leuk feitje van zo’n middagje huisje-zitten: Ik leer precies waar de verborgen gebreken zich kunnen schuilhouden. Kan vast ooit van pas komen.

Maar het allerfijnste van zo’n middag is misschien wel de heerlijke rust. Schijnbaar was bijna elke Nederlander die op zoek was naar een huis het met me eens qua smaak en kwaliteit/prijsverhouding, want in 4 uur tijd, kwamen er maar 2 potentiële kopers. En laat “mijn” woning nou een balkonnetje op het zuiden hebben… 

22 9 / 2014

Fijn, zo’n oom van vriendlief die op de veiling werkt!

Fijn, zo’n oom van vriendlief die op de veiling werkt!

18 9 / 2014

bryarly:

Girls didn’t really take much interest in me until I was about 14. But I knew how to talk to them very quickly. What I figured out - that my friends didn’t - was you have to talk to women like you’re not constantly trying to have sex with them. That seemed to work.

God is he attractive

why is he hanging in a tree, though?

(Source: flirtingcompanions)

17 9 / 2014

Het wordt niet veel Hollandser dan dit: skaten door de boterhuispolder….

Het wordt niet veel Hollandser dan dit: skaten door de boterhuispolder….

17 9 / 2014

Zelfgemaakte sushi voor vriendliefs verjaardag!

Zelfgemaakte sushi voor vriendliefs verjaardag!

03 9 / 2014

Bos bloemen van mn nieuwe werk! #leiderdorp

Bos bloemen van mn nieuwe werk! #leiderdorp

23 8 / 2014

Misschien het verkeerde seizoen om deze te lezen. .. of toch niet!?

Misschien het verkeerde seizoen om deze te lezen. .. of toch niet!?

01 8 / 2014

Leftover-day! Zelf gemaakte quiches met simpele salade…

Leftover-day! Zelf gemaakte quiches met simpele salade…

30 7 / 2014

Zonsondergang in de polder, vlak bij huis…

Zonsondergang in de polder, vlak bij huis…

26 7 / 2014

Op de heenweg naar edinburgh “meegevlogen” met de zonsondergang.

Op de heenweg naar edinburgh “meegevlogen” met de zonsondergang.

22 7 / 2014

Op 21 juli was het 7 jaar geleden dat Harry Potter and the Deathly Hallows uitkwam. Terwijl mijn vrienden zich om middernacht in een rij hadden aangesloten in Amsterdam, en daarna waren gaan slapen, zat ik in Zuid-Frankrijk met mijn familie. Dat vond ik best wel heel verschrikkelijk, want het boek lezen was zo ongeveer mijn levensdoel geworden. Het Engelse Harry Potterboek überhaupt vinden in een afgelegen dorpje de volgende morgen bleek echter al een hele opgave. De boekenzaak die ze uiteindelijk had, had ze slordig op een hoop gegooid, achter in de winkel. Toen ik mijn exemplaar eenmaal had en begon te lezen, ben ik een dag of 4 niet aanspreekbaar geweest. (Behalve voor de wel hele knappe zoon van de campingbaas, maar dat terzijde.)

Het was een vreemde zomer. Ik kreeg in die weken in Zuid-Frankrijk tegelijkertijd te horen dat ik niet was ingeloot voor de studie geneeskunde. Het Harry Potterboek leidde me niet alleen af van die teleurstelling, (Ik mocht één middag huilen van mezelf, Harry had het namelijk veel zwaarder en huilde ook nauwelijks,) het hielp me ook uit te zien naar de studie geschiedenis, die ik als tweede optie had gekozen. Kleine feitjes, uitzoekwerkjes, verhalen: ik was (en ben) er gek op en bijt me erin vast. Als iets daar een goed voorbeeld van is, dan was het wel Harry Potter, toen ik als 14-jarige uitvond dat de meeste spreuken uit het Latijn kwamen, en ik een lijst bijhield die ik constant vergeleek met het woordenboek Latijn. En stiekem wilde ik ook schrijven. Een studie geschiedenis zou avontuur betekenen, weg van de gebaande paden en volledige vrijheid om (vanaf mijn tweede jaar) mijn vakkenpakket zelf samen te stellen.

Nu, 7 jaar later, is alles heel erg anders, en toch nog hetzelfde. Schrijver ben ik (nog) niet. Mijn studie geschiedenis is vorig jaar afgerond, en ik ga nu, na 10 maanden werken als stagiaire en interim-medewerker, beginnen aan mijn eerste jaarcontract. Ik woon samen met mijn vriend, die de magie van Potter niet begrijpt, maar wel ter ondersteuning mee ging naar de films.

Tijdens krappe periodes denk ik nog wel eens “wat als ik wel was ingeloot” en ik zal altijd met een vreemd plezier EHBO toepassen als iemand gewond is, maar ik ben tevreden over de meeste keuzes die ik gemaakt heb. Zeker als ik zie hoeveel uren mijn geneeskunde-vrienden draaien. Ik ben misschien iets uit de Potterboeken gegroeid, en wat meer sociaal geworden, door het roeien tijdens mijn studie. Al kan ik me nog steeds bij een goed verhaal opsluiten en een aantal dagen niet aanspreekbaar zijn. Als ik niet in slaap kom door zorgen, helpt het om één pagina te lezen van één van de zeven boekwerken en op de inhoud in slaap te vallen, net als tijdens die vakantie in Frankrijk. Harry Potter and the Deathly Hallows zal voor altijd verbonden zijn aan die zomer in Zuid-Frankrijk. Aan de plek waar ik troost en afleiding vond.

Het was pas vandaag (een dag later) dat ik besefte dat het 7 jaar geleden was. En het was pas zojuist, tijdens het schrijven, dat ik erachter kwam dat mijn reis naar Edinburgh aankomend weekend des te meer symbolisch opgevat kan worden. In het echte leven zit de symboliek er echter pas in als je er zelf betekenis aan geeft. En het leven is inmiddels meer dan Potter: Ik kan me in Edinburg inmiddels vast ook vergapen aan alle historische waarde van de stad. Ik ben gegroeid. 

13 7 / 2014

Hoe symbolisch: een zwanenpaar komt met maarliefst 7 jongen kijken hoe welvarend Njord (roeivereniging, symbool = zwaan) het afgelopen jaar is geweest, tijdens de laatste dag van het lustrum. ..

Hoe symbolisch: een zwanenpaar komt met maarliefst 7 jongen kijken hoe welvarend Njord (roeivereniging, symbool = zwaan) het afgelopen jaar is geweest, tijdens de laatste dag van het lustrum. ..

09 7 / 2014

Superblij met de nieuwe salontafel! (Op de voorgrond dus, niet dat lak-ding erachter…)

Superblij met de nieuwe salontafel! (Op de voorgrond dus, niet dat lak-ding erachter…)